Przejdź do głównej zawartości

Motyw jeziora w "Anicie"

W "Anicie" bardzo łatwo pominąć jedną istotną kwestię. Choć na temat przyrody będzie osobny wpis, chciałabym teraz zająć się jednym z jej elementów - jeziorem.

GDZIE SIĘ POJAWIA?
W mojej powieści jezioro pełni ważną funkcję. Nie bez przyczyny pojawia się w konkretnych momentach. Możemy je znaleźć w scenie końcowej, po pościgu, po wymianie (gdy Protazy został znaleziony w zawiniętym dywanie) lub przed zamordowaniem Karola. Zazwyczaj czytelnicy nie zauważają kiedy pojawiają się wzmianki o wodzie. Tymczasem wybrane miejsca nie są przypadkowe.

CO OZNACZA?
Jezioro jest zazwyczaj ledwo wspomniane (prócz sceny końcowej, która jest jednocześnie podsumowaniem wątku, jak i całej książki). Spokojna tafla pełni rolę kontrastu. Jest zazwyczaj zapowiedzią ciszy przed burzą lub spokojem po katastrofie.

Fragment książki [przed znalezieniem Protazego w dywanie]:

O północy podjechaliśmy na Bukową. Marino wybrał bardzo dobre miejsce, ulica częściowo była osłonięta przez las. Nieopodal lśniła tafla jeziora, po drugiej stronie stały leśne altany. Nikt o tej porze nie śmiałby zapuszczać się w to miejsce, tym bardziej że nie miałby ku temu powodów.

Fragment książki [po porwaniu Anity, załamanie]:

Samochód był zmasakrowany i nie ulegało wątpliwości, że nie da się nim dalej uciekać. Popatrzyłem na Anitę i dałem jej pistolet (...).
- Jeśli mają mnie zabić, to już wolę być z tobą (...) - podsumowała i obróciła się w stronę jeziora.

Fragment książki [przed zabiciem Karola]:

Anita żyła w błogiej niewiedzy. Pośród drzew, nad jeziorem czuła się całkiem bezpieczna.


Oczywiście jest też końcowa scena, w której jezioro zostało wspomniane kilka razy. Po śmierci ukochanej, S. od razu udaje się nad jezioro. Czy to nie dziwne?

Fragment książki:

- Gdzie masz auto? - zapytałem.
- Stoi w krzakach. Gdzieś chcesz jechać?
- Nad jezioro. Tam chcę się udać.

Końcowa scena jest podsumowaniem dwóch tęsknot - S.  i Jaśminy. Oboje wiedzą, że nie są już zdolni do miłości (nawet, jeśli S. nie był nigdy do niej zdolny, to przynajmniej wydawało mu się, że jest inaczej).

DLACZEGO JEZIORO?
Tafla jeziora jest zazwyczaj spokojna. Gładka powierzchnia silnie kontrastuje z emocjami, które odczuwali bohaterowie. Takie zestawienie pokazuje naturę jako niewzruszoną matronę, a ludzi jako chwiejną materię.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Dwa życia w jednym ciele. O "Nimfie" Andrzeja Konefała.

  Cześć! Wracam do Was z nową recenzją. Dzięki uprzejmości Andrzeja Konefała otrzymałam debiutancką powieść „Nimfa”, wydaną niedawno w Oficynce. Co to za książka i czy mi się podobała?   O książce: Katarzyna Mariańska traci w wypadku ukochanego syna Kubusia. Nie może dojść do siebie po jego stracie. Pewnego dnia zrozpaczona kobieta postanawia pożegnać się z dzieckiem w miejscu wypadku. W trakcie przygotowań do wyjazdu wchodzi głębiej do szafy… i budzi się w zupełnie innym miejscu. Pamięta, kim jest, ale nie wie, kim jest dziewczynka, która mówi do niej „mamo”, ani Dawid, który mieni się jej mężem. Wydarzenia zaczynają toczyć się wartko, a Katarzyna powoli zaczyna podejrzewać, że ona to nie ona. Kim więc jest? Dlaczego zna się na broni? I czy Kubuś na pewno zginął? Katarzyna Mariańska to wrażliwa, czuła kobieta, która doświadczyła ogromnej straty. Nie wie, co stało się z jej ukochanym synem Kubą. Chłopiec zaginął po wypadku, a małżeństwo Katarzyny i Grzegorza nie wytrzy...

Coś o tajemniczym S.

O S. wiadomo niewiele, praktycznie nic. Nie mamy imienia, nazwiska, miejsca zamieszkania. Nawet  jego wygląd został przedstawiony jakoś tak mgliście. Dlaczego S. to człowiek - widmo? WYGLĄD O tym wiemy naprawdę niewiele. Nie lubię opisywać głównych bohaterów w jednym akapicie, to jest nudne. Wierzę, że każdy inaczej wyobrazi sobie S. Dla jednych będzie on podobny do okładkowego typa (który wygląda prawie jak Ryan Gosling :). Drudzy zauważą w nim kogoś zupełnie innego. Nie chodzi o to, by każdy z osobna miał identyczne zdanie na temat wyglądu S. Chodzi o to, byśmy sami wyobrażali sobie twarz i prezencję na podstawie kilku rozstrzelonych cech. Wyobraźnia jest w czytaniu książek najpiękniejsza. Dokładne opisy wyglądu w tej powieści uznałam za zbędne. Określiłam jednak kilka wskazówek, dzięki którym każdy może naszkicować sobie w myślach taką twarz, jaką chce. Z małą niespodzianką. Fragment książki: - To pan mnie pyta? - zapytała unosząc brwi. - Kto by nie chciał być porwany p...

Przed pisaniem

Przygotowując „Anitę”, byłam nieświadoma tego, że pisarstwo to coś więcej, niż sam akt tworzenia. Właściwie z wielu rzeczy nie zdawałam sobie sprawy. Jedna z nich wydaje się szczególnie ważna i niedoceniana. RESEARCH Na czym właściwie polega? To coś więcej, niż prowadzenie dokumentacji i siedzenie w archiwach. Przygotowanie do pisania jest niezbędne, by zrozumieć temat. Po opublikowaniu "Anity" zajęłam się powieścią historyczną, więc wiedziałam, że muszę sięgnąć do wielu źródeł. Dziesiątki książek naukowych, poezja, proza. Jednak to nie wystarczy. Tak naprawdę chodzi o to, by zanurzyć się w tworzonym świecie. By zrozumieć. Umieć myśleć jak bohaterowie, zastanawiać się nad ich decyzjami i tworzyć mądrze. Bez przygotowania nie ma dobrej powieści. Choćby dlatego, że łatwo wyłożyć się na podstawowych kwestiach. A jeśli nie rozumiemy podstaw, dalej będzie tylko gorzej. CO TRZEBA ZROBIĆ? Wszystko, co przybliży nas do poznania tematu. Jeśli piszemy o jakimś miejscu, ...